Afgestudeerd en dan?

30 juli 2013 door Sybren Mensink

Hoe goed kun je je voelen? Een diploma halen en in de wetenschap verkeren dat je nooit meer hoeft te studeren, beter kan het niet! Met dat goede gevoel ga je, zoals het hoort, eerst eens goed op reis. Wat van de wereld zien voordat je aan het echte leven gaat beginnen. So far so good…

Maar dan moet je er toch echt aan geloven. Waar ga je beginnen met solliciteren, wat wil ik en wat kan ik nou helemaal? Met mijn bachelor bedrijfskunde en mijn master HRM aan de VU (onderdeel van Business Administration)  zou ik toch een eind moeten komen.

Vol frisse moed begin je driftig te zoeken naar vacatures, je cv bij te werken en fantastische motivatiebrieven te schrijven. De eerste afwijzingen stromen binnen en je denkt ach dat hoort er bij. Toch begint het na verloop van tijd te irriteren. Je bent enthousiast, gemotiveerd, hoog opgeleid en bereidt om er voor te gaan, is er dan niemand die daar vertrouwen in heeft? De moed zakt je in de schoenen. Tja zo goed waren mijn cijfers nou ook weer niet en heb ik wel genoeg extracurriculaire activiteiten ontplooit of toch teveel in de kroeg gehangen? Kom ik wel zo onderscheidend over op mijn cv als dat ik mijzelf vind?

Maar dan komt dat moment, je hebt je zoveelste sollicitatiegesprek waar je al iets minder gemotiveerd voor bent. Het was niet je beste brief en zeker niet je eerste keuze, maar goed het is weer een kans op een baan. Zoals het hoort zorg je weer dat je er tip top in orde uit ziet en dat je alles weet waar er naar gevraagd zou kunnen worden. En dan moet je eigenlijk al vrij vlot in het gesprek toegeven dat deze baan toch wel leuk is, dat het bedrijf ook ontzettend tof is en deze baan toch stiekem wel heel goed bij je past. Na het gesprek loop je met een goed gevoel naar buiten.

Na alle afwijzingen ben je voorzichtig, je dekt jezelf in voor weer een teleurstelling. Maar toch kun je er niets aan doen dat dit keer het gevoel wel heel positief is. En na 2 dagen van spanning wordt je gebeld voor het volgende gesprek. Zou dit hem dan zijn? En dus ga je voor het tweede gesprek nog beter voorbereidt naar de afspraak, alle hoop en motivatie zijn terug, dit moet hem worden. En dan is het moment daar, de baan is van jou. Het euforische gevoel is terug. Misschien is dit nog wel beter dan dat diploma, nu heb je een baan en een diploma.

De moraal van dit verhaal is natuurlijk dat iedereen de baan kan vinden die goed bij hem of haar past. Het is een uitdaging om aan het sollicitatieproces te beginnen en een nog grotere uitdaging om de ene na de andere afwijzing te ontvangen. Maar uiteindelijk komt de juiste baan op je pad en zijn jouw eerste stapjes op weg naar een veelbelovende toekomst gemaakt! Voor je het weet denk je stiekem terug aan die mooie tijd zonder verantwoordelijkheid en zonder zorgen ;)! Dus alle begin is moeilijk, maar er is licht aan het einde van elke tunnel.